In de praktijk worden éénvoudige en complexe tandextracties uitgevoerd (“het trekken van tanden”). Deze worden altijd zo atraumatisch mogelijk uitgevoerd met respect voor het aanliggende bot en tandvlees.

 

Wanneer op deze plaats de tand dient te worden vervangen (dmv een conventionele brug of implantaat), wordt meestal gebruik gemaakt van de l-prf methode. Hierbij wordt bloed afgenomen bij de patiënt.  Vervolgens wordt het bloed gecentrifugeerd.

 

Het eindproduct na de centrifugatie is een slijmerige massa, die wordt verwerkt tot membranen. Deze membranen zijn in feite een “verbeterde bloedklonter” doordat deze zijn opgebouwd uit een verhoogde concentratie van fibrine, witte bloedcellen en geactiveerde bloedplaatjes. Wanneer deze worden aangebracht in de extractieholte, zorgt dit voor een verbeterde heling met minder post-operatieve pijn en een verlaagd risico op infectie.